Pjesëmarrja e Presidentes së Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, në ceremoninë e themelimit të Bordit të Paqes në Davos, ku ajo firmosi në emër të shtetit të Kosovës përkrah liderëve botërorë dhe me ftesë të drejtpërdrejtë të presidentit amerikan Donald Trump, është vlerësuar si një nga momentet më të rëndësishme diplomatike të muajve të fundit për vendin. Megjithatë, ajo që ka rënë po aq në sy sa vetë ngjarja, është heshtja e kryeministrit në detyrë, Albin Kurti.
Derisa Osmani nga Davosi dërgonte mesazhe të qarta për orientimin strategjik të Kosovës, duke theksuar se “aleanca me Amerikën është rruga e vetme”, Kurti nuk ka bërë asnjë reagim publik, asnjë postim në rrjetet sociale dhe asnjë deklaratë lidhur me këtë zhvillim të rëndësishëm për shtetin e Kosovës. Kjo mungesë reagimi bie edhe më shumë në kontrast kur merret parasysh fakti se kryeministri në detyrë ka qenë aktiv në Facebook me publikime të tjera, të cilat janë vlerësuar si me peshë dukshëm më të vogël politike.
Kjo situatë ka hapur debat dhe pikëpyetje në opinionin publik: pse Kurti ka zgjedhur të heshtë për një ngjarje ku Kosova përfaqësohet në nivelin më të lartë ndërkombëtar? A bëhet fjalë për një mospajtim institucional, për një luftë të heshtur karrierash, apo për një dualizëm në përpjekjen për të marrë hapësirë dhe protagonizëm në arenën ndërkombëtare?
Presidentja Osmani, e veshur me një fustan të kuq të ndezur, simbol i vendosmërisë dhe energjisë, u shfaq në Davos si përfaqësuese e Kosovës në një skenë globale ku firmat dhe mesazhet politike kanë peshë konkrete. Ajo firmosi dokumentin e themelimit të Bordit të Paqes, duke e radhitur Kosovën mes vendeve pjesëmarrëse në këtë nismë ndërkombëtare dhe duke forcuar më tej profilin diplomatik të vendit.
Në anën tjetër, mungesa e çdo reagimi nga Kurti po interpretohet nga disa analistë si shenjë e një tensioni të pashprehur mes dy institucioneve kryesore të shtetit. Për disa, kjo heshtje ushqen narrativën e një lufte karrieriste apo “bajraktarizmi politik”, ku secili aktor kërkon të dominojë diskursin ndërkombëtar dhe të identifikohet si figura kryesore e përfaqësimit të Kosovës jashtë vendit.
Pyetja që shtrohet gjithnjë e më shpesh është nëse kjo përplasje e heshtur, reale apo e perceptuar, po i dëmton interesat e Kosovës dhe të qytetarëve të saj. Në veçanti, shqetësimi rritet kur bëhet fjalë për raportet me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, aleatin kryesor strategjik të Kosovës. Në diplomaci, mesazhet nuk përcillen vetëm përmes fjalëve, por edhe përmes unitetit institucional dhe koordinimit politik.
Nga Davosi, Kosova dërgoi një mesazh të fortë përmes Presidentes Osmani: prani aktive në tryezat ndërkombëtare, nënshkrim në dokumente globale dhe rreshtim të qartë me SHBA-në. Por heshtja e kryeministrit në detyrë rrezikon të krijojë konfuzion mbi zërin unik të shtetit në politikën e jashtme.
Në një kohë kur vendi ka nevojë për konsolidim institucional dhe përfaqësim të qartë në arenën ndërkombëtare, mbetet të shihet nëse kjo heshtje është thjesht një zgjedhje momentale politike, apo shenjë e një përçarjeje më të thellë që, në fund, mund ta paguajë vetë Kosova.
