Sipas birit të tij, Bahaa Abu al-Ajeen, 38 vjeç, po e shoqëronte djalin drejt strehës së tyre të improvizuar, një kasolle e mbuluar me pëlhurë plastike në një fermë të shkatërruar nga lufta.
Familja po lëvizte në një zonë që ishte përcaktuar si e sigurt për civilët, pranë “vijës së verdhë”, e shënuar me blloqe dhe flamuj të verdhë.
Abu al-Ajeen tha se, kur u përball me ushtarë izraelitë, mbeti i pasigurt se si duhej të vepronte.
Në atë moment nuk e dija nëse duhej të ecja përpara apo të kthehesha prapa, deklaroi ai.
Sipas rrëfimit të tij, djali i vogël nisi të qante me të madhe.
Babai e mori në krahë dhe vazhdoi të ecte.
Pikërisht atëherë, tha ai, ushtarët hapën zjarr.
Ushtria izraelite deklaroi më vonë se ushtarët kishin qëlluar me të ashtuquajtura “të shtëna paralajmëruese”.
Megjithatë, sipas babait, plumbi i tretë goditi Rayanin në kokë.
Pas kësaj, qëlluan edhe në drejtimin tim, tha Abu al-Ajeen në një intervistë nga Spitali Al-Aksa më 15 qershor, një ditë pas ngjarjes.
Rrethanat e plota të incidentit mbeten të paqarta, ndërsa palët japin versione të ndryshme për atë që ndodhi pranë zonës kufitare.