Debati për ekspozitën e vendosur në shesh, e cila ka nxitur reagime të forta për shkak të pretendimeve për pasaktësi lidhur me masakrat në Kosovë, është shndërruar në një përplasje të drejtpërdrejtë politike dhe institucionale. Në qendër të kësaj përballjeje ka qenë ministri për Punë, Familje dhe Vlerat e Luftës Çlirimtare, Andin Hoti, i cili para Komisionit për të Drejtat e Njeriut ka refuzuar përgjegjësinë direkte për vendosjen dhe përmbajtjen e kësaj ekspozite, duke theksuar se ajo nuk është organizuar nga institucionet shtetërore.
I pyetur nga deputeti i Lidhja Demokratike e Kosovës, Armend Zemaj, lidhur me rolin dhe reagimin e ministrisë që ai drejton, Hoti ka qenë i prerë në qëndrimin e tij, duke sqaruar se ekspozita është realizuar nga Shkëlzen Gashi si individ dhe jo si pjesë e ndonjë strukture shtetërore apo me autorizim institucional. Ai theksoi se Gashi nuk ka asnjë lidhje me qeverinë aktuale dhe nuk mban ndonjë rol këshillues, duke u distancuar qartë nga çdo përgjegjësi politike apo institucionale për përmbajtjen e materialeve të ekspozuara.
Në deklarimet e tij, Hoti kujtoi se kishte reaguar publikisht ndaj Gashit edhe vite më parë, kur sipas tij, ai kishte cenuar vlerat e luftës së Ushtria Çlirimtare e Kosovës, duke e paraqitur veten si një nga zërat e parë kritikë ndaj qëndrimeve të tij. Kjo, sipas ministrit, dëshmon se nuk bëhet fjalë për një tolerim apo mbështetje të heshtur, por për një qëndrim të vazhdueshëm kundërshtues.
Megjithatë, presioni nga opozita nuk ka munguar. Deputetët anëtarë të Komisionit kanë kërkuar më shumë përgjegjësi dhe veprim konkret nga ana e institucioneve, duke argumentuar se ekzistojnë mekanizma për të ndërhyrë në raste kur përmbajtje të tilla prekin çështje të ndjeshme historike dhe kombëtare. Ata kanë ngritur shqetësimin se mungesa e reagimit institucional mund të krijojë precedentë të rrezikshëm dhe të dëmtojë narrativën zyrtare për luftën.
Në përgjigje të këtyre kritikave, Hoti ka përdorur një deklaratë që ka tërhequr vëmendje të madhe publike: “Unë s’mund ta rrah Shkëlzen Gashin”. Me këtë frazë, ai synoi të theksojë kufijtë e kompetencave të tij dhe të institucioneve, duke nënvizuar se reagimi nuk mund të kalojë në masa arbitrare apo të paligjshme. Ai shtoi se nuk është në mandatin e tij të ndërhyjë fizikisht apo të ndalojë aktivitete individuale pa bazë ligjore, duke e cilësuar të gabuar tendencën për të politizuar këtë çështje, sidomos në një kohë kur, sipas tij, mund të ketë edhe motive elektorale pas reagimeve të tilla.
Ministri ngriti gjithashtu një problem më të gjerë që lidhet me mungesën e rregullimit të qartë për aktivitete të tilla publike. Ai paralajmëroi se do të kërkojë hartimin e një rregulloreje të re, e cila do të parashohë që asnjë organizatë joqeveritare të mos ketë mundësi të ekspozojë materiale që lidhen me vlerat e luftës pa një verifikim paraprak nga institucionet kompetente. Sipas tij, kjo do të ndihmonte në shmangien e situatave të ngjashme në të ardhmen dhe do të garantonte një standard më të lartë të saktësisë dhe përgjegjësisë publike.
E gjithë kjo situatë ka rikthyer në qendër të debatit publik çështjen e interpretimit të historisë së luftës dhe mënyrës se si ajo prezantohet në hapësirat publike. Ndërsa një palë kërkon kontroll dhe verifikim më të rreptë institucional, të tjerë paralajmërojnë për rrezikun e kufizimit të lirisë së shprehjes. Përplasja mes këtyre dy qasjeve pritet të vazhdojë, duke e bërë këtë një nga debatet më të ndjeshme dhe më të rëndësishme në diskursin publik në Kosovë.