Në Prishtinë po zhvillohet një lojë nervash politike, ndërsa ora për zgjedhjen e presidentit të ri po shkon drejt zeros. Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, është takuar sërish me liderin e LDK-së, Lumir Abdixhiku, në një përpjekje për të gjetur një zgjidhje për postin më të lartë të shtetit.
Takimi i radhës nuk solli emra, por solli një mesazh: dera mbetet e hapur. Sipas Kurtit, bisedimet janë konstruktive. Megjithatë, asnjë kandidat nuk është bërë publik, ndërsa afati kushtetues po afrohet me shpejtësi.
Nëse Kuvendi dështon ta zgjedhë presidentin brenda afatit, vendi shkon automatikisht në zgjedhje të jashtëzakonshme. Pra, nuk është thjesht çështje emri. Është çështje stabiliteti politik.
Ajo që ka ngritur më shumë pikëpyetje është heshtja e Kurtit për një mandat të dytë të Vjosa Osmani. Herën e parë, ai e propozoi pa hezitim dhe pa marrëveshje të gjerë politike. Këtë herë, kur situata është më e ndërlikuar dhe raportet mes partive më të tensionuara, kryeministri nuk ka dhënë asnjë përgjigje pse emri i saj nuk është në tavolinë.
Nga ana tjetër, Lumir Abdixhiku po mban një qëndrim të kujdesshëm. LDK-ja kërkon konsensus dhe një proces më gjithëpërfshirës. Por koha për negociata të gjata është luks që politika nuk e ka.
Skenarët janë të qartë:
Marrëveshje politike në minutën e fundit dhe zgjedhje e presidentit me votat e nevojshme.
Dështim në votim dhe shpërndarje e Kuvendit, që e çon vendin drejt zgjedhjeve të reja.
Në këtë pikë, presioni është mbi Kurtin. Ai ka shumicën relative dhe barrën kryesore për të prodhuar zgjidhje. Çdo vendim apo mosvendim do të ketë kosto politike.
Pyetja nuk është vetëm kush do të jetë presidenti i ardhshëm. Pyetja reale është: a do të shkojë vendi drejt stabilitetit institucional apo drejt një cikli të ri zgjedhor?
Ora po numëron. Vendimi duhet të merret.
