Analisti politik Vehbi Kajtazi ka nxitur debat të gjerë në opinionin publik me një deklaratë të fortë dhe të papritur lidhur me zhvillimet më të fundit në skenën politike në vend. Sipas tij, presidentja aktuale e Kosovës, Vjosa Osmani, mund të jetë kandidate e Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) për postin e kryeministres në zgjedhjet që pritet të mbahen në muajin qershor të këtij viti.
Kajtazi ka theksuar se ky skenar nuk përfshin vetëm një kandidaturë individuale, por mund të shoqërohet edhe me një lëvizje më të gjerë politike. Sipas tij, një grup i afërt bashkëpunëtorësh të Osmanit mund t’i bashkohet LDK-së, duke krijuar një bllok të ri politik që do të synonte rikonfigurimin e forcave aktuale në vend. Ai e ka cilësuar këtë si një zhvillim potencialisht “game-changer”, i cili mund të ndikojë ndjeshëm në rezultatin e zgjedhjeve dhe në mënyrën se si do të formohet qeveria e ardhshme.
Sipas kësaj teze, një kandidim i mundshëm i Osmanit nën siglën e LDK-së do të përfaqësonte një kthesë të madhe në karrierën e saj politike, duke marrë parasysh pozicionin aktual si presidente dhe rolin e saj si figurë unifikuese në skenën institucionale. Një hap i tillë do të hapte diskutime edhe në aspektin kushtetues dhe politik, për shkak të natyrës së postit presidencial dhe rolit që ai luan në raport me partitë politike.
Deklarata e Kajtazit sugjeron gjithashtu një riformatim të mundshëm të skenës politike, ku figura dhe struktura që deri më tani kanë vepruar të ndara mund të bashkohen rreth një projekti të përbashkët politik. Një zhvillim i tillë do të mund të sfidonte drejtpërdrejt partitë e tjera kryesore dhe të krijonte një dinamikë të re garuese, sidomos në një periudhë kur elektorati duket i ndarë dhe kërkon alternativa të reja.
Megjithatë, deri në këtë fazë, nuk ka asnjë konfirmim zyrtar nga Vjosa Osmani apo nga Lidhja Demokratike e Kosovës për një marrëveshje apo negociata të tilla. Heshtja e palëve ka shtuar edhe më shumë spekulimet, ndërsa analistët dhe njohësit e zhvillimeve politike janë duke e komentuar gjerësisht këtë mundësi.
Nëse një skenar i tillë do të materializohej, ai pritet të ndikojë ndjeshëm në garën zgjedhore të qershorit, duke rritur konkurrencën dhe duke krijuar një garë më të fortë mes subjekteve politike. Zgjedhjet, të cilat tashmë konsiderohen vendimtare për drejtimin e ardhshëm të vendit, mund të marrin një kthesë të papritur dhe të prodhojnë një rezultat më pak të parashikueshëm se zakonisht.
Shumë analistë vlerësojnë se përfshirja eventuale e Osmanit në një garë të tillë do të ishte një nga zhvillimet më të bujshme politike të viteve të fundit në Kosovë. Duke pasur parasysh profilin e saj publik, mbështetjen qytetare dhe përvojën institucionale, një kandidaturë e saj për kryeministre do të kishte potencialin të ndryshonte jo vetëm balancat politike, por edhe mënyrën se si zhvillohet debati politik në vend.
