Ish-Sekretari Amerikan i Shtetit, Mike Pompeo, ka rikthyer vëmendjen e opinionit publik mbi strategjitë e përdorura nga SHBA-ja në konfliktet ndërkombëtare, duke argumentuar se shënjestrimi i infrastrukturës kritike të shteteve armike është jo vetëm i ligjshëm, por edhe i domosdoshëm për ruajtjen e jetëve dhe stabilitetin rajonal. Në një shkrim të titulluar “Paqe përmes Forcës: Pse shënjestrimi i Makinerisë së Luftës së Iranit është i ligjshëm dhe i domosdoshëm”, Pompeo ka theksuar se kritikat që vijnë për përdorimin e forcës duhet të kuptohen në kontekstin historik të rezultateve pozitive të metodave të tilla. Ai ka nënvizuar se ky qasje nuk është ndonjë largim radikal nga normat ndërkombëtare, por një strategji e provuar që ka sjellë fundin e konflikteve dhe ka shpëtuar jetë të pafajshme.
Pompeo ka marrë si shembull fushatën e Kosovës në vitin 1999, ku NATO, me mbështetjen e fuqive ndërkombëtare, bombardoi infrastrukturën kyçe të Serbisë për të thyer komandën dhe kontrollin e Sllobodan Millosheviçit. Ai theksoi se goditja e rrjetit elektrik në Beograd nuk ishte veprim i pamatur apo arbitrar, por një masë strategjike për të frenuar agresionin dhe për të parandaluar humbje masive njerëzore. “Gjatë fushatës së Kosovës në fund të viteve 1990, forcat e NATO-s – të mbështetura me entuziazëm nga shumë prej kritikëve më të zëshëm të sotëm – goditën rrjetin elektrik në Beograd për të thyer komandën dhe kontrollin e Millosheviçit,” ka shkruar Pompeo, duke kujtuar se rezultatet ishin të dukshme: përfundimi i konfliktit pa një masakër më të madhe dhe shpëtimi i mijëra jetëve të civilëve.
Ai gjithashtu ka rikthyer vëmendjen te historia e Luftës së Dytë Botërore, duke përmendur sulmet e Aleatëve ndaj fabrikave të kushinetave në Schweinfurt dhe rafinerive të naftës naziste, për të ilustruar se synimi i goditjeve strategjike ndaj zemrës industriale të një agresori nuk është i ri. “Në Luftën e Dytë Botërore, ne nuk u kufizuam vetëm në tanke në vijën e frontit. Ne goditëm fabrikat që mbështesnin makinën e luftës naziste, sepse kuptuam se nuk mund ta mposhtësh një agresor duke e lënë të paprekur zemrën e tij industriale,” shpjegoi Pompeo, duke nxjerrë paralelizëm të qartë me strategjitë moderne ndaj Iranit.
Në shkrimin e tij, ish-Sekretari i Shtetit ka mbrojtur idenë se veprimet e SHBA-së dhe aleatëve nuk janë të drejtuara kundër popullit, por janë të dizajnuara për të minimizuar humbjet dhe për të forcuar stabilitetin rajonal, duke krijuar presion mbi regjimet që kërcënojnë paqen dhe sigurinë ndërkombëtare. Ai ka theksuar se përvoja e Kosovës dhe strategjitë historike të Luftës së Dytë Botërore tregojnë se sulmet ndaj infrastrukturës kritike janë mjete të nevojshme për të ndalur agresorët dhe për të ruajtur jetët e pafajshme, duke i dhënë kështu legjitimitet veprimeve të ngjashme në kohët moderne.
Ky shkrim i Pompeos vjen në një kohë kur tensionet me Iranin janë rritur dhe diskutohet rëndësia e masave preventive dhe strategjike, duke rikthyer në vëmendje debatet mbi ligjshmërinë, etikën dhe efektivitetin e përdorimit të forcës kundër infrastrukturës kritike në konfliktet ndërkombëtare. Ai e paraqet Kosovën si shembull konkret se si një qasje e tillë mund të shpëtojë jetë dhe të ndihmojë në përfundimin e një konflikti, duke sugjeruar se një strategji e kujdesshme dhe e synuar mund të jetë alternativa më humane dhe efektive ndaj përplasjeve të drejtpërdrejta.
