Lamtumirë Birçe Hasko: Një Mjeshtër i Madh i Kinematografisë Shqiptare

“Ka ikur Birçe Hasko.

Ka ikur aktori që la pas një emër të nderuar, një emër të madh në kinematografinë shqiptare.

Ka ikur njeriu që solli karakterin ” popullor” të jugut duke e bërë të pavdekshëm.

Iku labi Birçe Hasko.

Ka ikur njeriu që i dha emrin konkretësi mjeshtrisë së interpretimit.

Ka ikur ai që humorin dhe rreptësinë i kishte pronë të karakterit.

Lamtumirë Mik bashkëpunëtor !

NJERI”, shkruan aktori.

Birçe Hasko u shqua për interpretimet e tij të spikatura në role komike dhe popullore, duke sjellë në skenë dhe ekran karaktere të gjalla, shpesh të frymëzuara nga jeta dhe tradita e jugut të Shqipërisë.

Me stilin e tij të veçantë, ai arriti të ndërthurë humorin me karakterin e fortë dramatik, duke krijuar figura që mbetën gjatë në kujtesën e publikut.

I lindur më 15 mars 1942 në Dukat të Vlorës, Hasko e nisi rrugëtimin e tij si mësues dhe drejtues shkolle, përpara se të ndiqte pasionin për artin duke studiuar në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë.

Pas përfundimit të studimeve, ai kontribuoi edhe në fushën akademike si pedagog dhe më vonë si dekan i Fakultetit të Artit Skenik në Akademinë e Arteve.

Gjatë karrierës së tij artistike, ai interpretoi dhjetëra role në teatër dhe film, duke u bërë pjesë e disa prej veprave më të njohura të kinematografisë shqiptare si “Njeriu me top”, “Koncert në vitin 1936”, “Radiostacioni” dhe “Përrallë nga e kaluara”.

Për kontributin e tij të çmuar në art dhe kulturë, Birçe Hasko është nderuar me titujt “Artist i Merituar”, “Profesor” dhe “Mjeshtër i Madh”, duke u renditur ndër figurat më të rëndësishme të skenës shqiptare.

Gjatë karrierës së tij, ka realizuar 32 role filmike, ndër të cilat veçohen: “Kur zbardhi një ditë” (1970) – Sulo ballisti, “Malet me blerim mbuluar” (1971) – Osmani, “Njeriu me top” (1977) – Tosun Baçi, “Koncert në vitin 1936” (1978), – Tellalli, “Radiostacioni” (1979) – Mete Aliu, “Dhe vjen një ditë” (1986) – Dajë Alushi, “Përrallë nga e kaluara” (1987) – plaku i sertë, Zëvendësi i grave – (1987), – Shef Mesini “Shkëlqim i përkohshëm” (1988) – babai i Danes Parullat – (2001),- Shoku Sabaf “I dashur armik” (2005) – tregtari çifut Kronikë provinciale – (2009), Taqo.